donderdag 22 juli 2010
22. Archief 2.0 en de toekomst van archieven
Eerst maar eens de artikelen Archives 2.0 en het Manifest gelezen. Ondanks dat het al tot mij was doorgedrongen dat alles draait om gedragsverandering, werd dit nog eens extra bevestigd in de twee artikelen. Het is ondoenlijk om op alle details in te gaan en doe maar een greep uit beide bijdragen. In Archives 2.0 wordt aan de orde gesteld om bij de bezoekers na te gaan wat zij het meest raadplegen en daarop ons beleid af te stemmen, ben ik het gedeeltelijk wel mee eens, maar wanneer er nieuwe elementen aangedragen worden die de archieven kunnen bieden, is het alleen maar een meerwaarde. Ook daar moeten wij ons dan op gaan richten. Ook het aanpassen van de terminologie richting gebruiker ben ik - ondanks dat ik al lang (bijna 38 jaar) in het vak zit - een groot voorstander. Moeten we niet eens af van "Stukken betreffende ..." en heeft een serieuse onderzoeker veel belang bij de vermelding: 1 omslag, 1 pak, 1 stuk, 1 deel of 1 band? Bij het inzetten van vrijwillgers bij het toegankelijk maken van archieven en collecties(buiten de nadere toegangen)moeten we m.i. toch voorzichtig zijn. Begeleiding kost vaak meer tijd dan het zelf doen. Ik ben mij er wel van bewust dat dit lang niet altijd van toepassing is voor alle inventarisatiewerkzaamheden. Wel staat voor mij als een paal boven water dat we nieuwe projecten degelijk moeten voorbereiden en de aanwezige vakkenis moeten gebruiken, alsvorens we derden inschakelen. Hiermee voldoe ik m.i. aan artikel 3 van het Manifest. Het gehele manifest kan ik als "perfectionist" zeker nog niet ondertekenen, mede gelet op art. 10. Al met al is het niet alleen een gedragsverandering, maar ook een gedachtenverandering.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

1 opmerking:
Artikel 10 is voor veel archivarissen van de "oude school" inderdaad een lastige. En perfectionisten hebben er ook een broertje dood aan.
Maar als je meters wilt maken en materiaal snel toegankelijk wilt hebben, dan kun je niet op elke slak zout blijven leggen. Het grote voordeel van digitale toegangen bestaat er in dat je ten alle tijden wijzigingen kunt aanbrengen, verbeteringen, uitbreidingen en wat al niet meer. Toen de inventaris nog in druk verscheen (of later in print) was het lastiger om steeds wijzigingen aan te brengen.
Ten slotte nog dit: wij denken altijd dat mensen opzoek zijn naar het allerbeste antwoord, maar vaak vinden ze een goed antwoord al voldoende. Dat blijkt uit alles, ook in het papieren tijdperk.
Overigens denk ik dat het feit dat je überhaupt open staat voor een andere manier van denken en werken al pure winst is. Discussiepunten en veranderingen van inzicht zullen er altijd zijn. Dat scherpt de geest alleen maar en kan het resultaat nog beter maken!
Ik vind gedachtenverandering wel goed gevonden hoewel ik misschien niet helemaal begrijp wat je ermee bedoeld :) Daar kom ik nog op terug!
Een reactie posten